Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Nigel Farage - Greece


O Βρετανός ευρωβουλευτής Nigel Farage
 










 



 




 

ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ

 



Σε αυτό το video, που παρουσιάζεται για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ στην Ελλάδα, με ελληνικούς υπότιτλους, θα ακούσετε τη συγκλονιστική μαρτυρία του Τζον Πέρκινς (John Perkins).
Κάνετε κλικ στην ένδειξη cc για να ενεργοποιηθούν οι υπότιτλοι.


Ο Τζον Πέρκινς αποκαλύπτει τις σκοτεινές πτυχές ενός συστήματος που προωθεί την παγκόσμια κυριαρχία υπό το μανδύα της «παγκοσμιοποίησης», καταδικάζοντας εκατομμύρια ανθρώπους του πλανήτη στη φτώχεια και τη δυστυχία, χάνοντας τους πολύτιμους πόρους της πατρίδας τους. Σύμφωνα με τον Τζον Πέρκινς, οι Οικονομικοί Δολοφόνοι είναι υψηλόμισθοι επαγγελματίες που εξαπατούν χώρες σε όλο τον κόσμο, αποσπώντας τους ποσά που ανέρχονται σε τρισεκατομμύρια δολάρια. Τα μέσα που χρησιμοποιούν είναι, μεταξύ άλλων, οι οικονομικές εκθέσεις με πλασματικά στοιχεία, οι νοθευμένες εκλογές, ο εκβιασμός, η εξαγορά συνειδήσεων, το σεξ και οι δολοφονίες, κατά βάση πολιτικών προσώπων.
Ακούγοντας μπορεί κάποιος να συμπεράνει τι περίπου έγινε στη χώρα μας και φτάσαμε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.

Για να ενημερώσει το κοινό αλλά και για να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τους λαούς που εξαπατήθηκαν, έγραψε το βιβλίο Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου (The Confessions of an Economic Hit Man). Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αιώρα.

Μετάφραση-υποτιτλισμός video Ανδρέας Μουντζουρούλιας

 

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

YANIS VAROUFAKIS | NOAM CHOMSKY, NYPL, 26 April



 

BREXIT THE MOVIE


  Brexit wins and shocks! Will the EU get the message?


 




FIGHT FOR FREEDOM

 


Brexit: The Movie is a feature-length documentary film to inspire as many people as possible to vote to LEAVE the EU.
Brexit: The Movie spells out the danger of staying part of the EU. Is it safe to give a remote government beyond our control the power to make laws? Is it safe to tie ourselves to countries which are close to financial ruin, drifting towards scary political extremism, and suffering long-term, self-inflicted economic decline?
Brexit: The Movie shows a side of the EU they don't want us to see: the sprawling self-serving bureaucracy, the political cynicism, the lack of accountability, the perks, the waste, the cronyism, the corruption.
Brexit: The Movie cuts through the patronizing intellectualism of the noble, higher goals of 'Project Europe', to reveal the self-interestedness of the political-bureaucratic class which runs and benefits from the EU.
Brexit: The Movie highlights the danger of becoming a prisoner in an insular, backward-looking Fortress Europe. And it explores the exciting opportunities that open up to us when we look beyond the narrow confines of the EU.
Brexit: The Movie looks to the future, arguing forcefully and persuasively that it is safer and wiser to live in a country which is free, independent, self-governing, confident and global.


www.brexitthemovie.com

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Fourkiotis κατά της Ελλάδας 16/6/2016

Με την Fourkiotis κατά της Ελλάδας της 16/6/2016, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδικάζει την Ελλάδα επειδή άφησε μια μητέρα ανενόχλητη να στερεί επί χρόνια αυθαίρετα την επικοινωνία ενός πατέρα με τα παιδιά του.
 


Ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα καταδικάζεται είναι η πλήρης αδράνεια των Ελληνικών Αρχών, παρά τις αιτήσεις του πατέρα για μέτρα άμεσα, πρακτικά και εφαρμόσιμα.
Στην πραγματικότητα, η Fourkiotis είναι το χρονικό μιας προαναγγελθείσας καταδίκης της Ελλάδας: είχε προηγηθεί η Kosmopoulou, του 2004, στα χνάρια της οποίας κινήθηκε – με ορισμένες κρίσιμες διαφορές – και η Fourkiotis.
Ο πατέρας, ειδικότερα, στην νέα αυτή υπόθεση, είχε απευθυνθεί στην Εισαγγελία Ανηλίκων για να λάβει τα απαραίτητα μέτρα κατά της αυθαιρεσίας της μητέρας, επικαλούμενος το προηγούμενο της Kosmopoulou.
Οι αιτήσεις του αποκρούστηκαν με αποτέλεσμα μια νέα καταδίκη της Ελλάδας.
"Έξω", λοιπόν, "πάμε καλά".
"Μέσα", όμως, το ζήτημα της ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ διαχείρισης της Fourkiotis, δηλαδή της αξιοποίησής της από την Ελλάδα, ώστε να αναμορφωθεί το νομικό πλαίσιο και να κινητοποιηθούν οι αρμόδιες αρχές – ιδίως οι Εισαγγελίες Ανηλίκων – προς τη σωστή κατεύθυνση, είναι το επόμενο, «δύσκολο» κομμάτι.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν και, τυπικά, είναι ένα «Ευρωπαϊκό», δηλαδή διεθνές, ξένο δικαστήριο, ερμηνεύει κατά τρόπο ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ για την Ελλάδα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Η τελευταία, κατά το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, είναι εσωτερικό δίκαιο. Δηλαδή η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου έχει υποχρεωτική ισχύ ΓΙΑ ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ τη Ελλάδας. Είναι ανώτερη από του Αρείου Πάγου, αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο μπορεί να ελέγξει και τον Άρειο Πάγο.


Με την Fourkiotis, συνεπώς, διαμορφώθηκε ΑΜΕΣΑ το Ελληνικό οικογενειακό δίκαιο, με την θέσπιση υποχρεώσεων των Ελληνικών Αρχών, όπως γράφεται αναλυτικά στο κείμενό της. Για τον λόγο αυτό, η Fourkiotis δεν πρέπει να «τεθεί υπό τον μόδιον».

Μια απόφαση «δώρο» για την ημέρα του πατέρα από το ΕΔΔΑ!
 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΦΟΥΡΚΙΩΤΗΣ (FOURKIOTIS) κατά της ΕΛΛΑΔΑΣ, της 16/6/2016:
La Cour européenne des droits de l’homme :
AFFAIRE FOURKIOTIS c. GR_CE


 














Μια απόφαση «δώρο» για την ημέρα του πατέρα από το ΕΔΔΑ!



 Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα πρωτογιορτάστηκε στις 19 Ιουνίου 1910 και έκτοτε γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. Με δώρα απ' όλη την οικογένεια τιμώνται ο πατέρας, ο παππούς ή ο προπάππους.
Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα ήταν η αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ Ντοντ, που θέλησε να καθιερώσει μια γιορτή ανάλογη με την Ημέρα της Μητέρας, προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Τζάκσον Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας. ΠΗΓΗ
 
 Και να λοιπόν μια απόφαση «δώρο» για την ημέρα του πατέρα από το ΕΔΔΑ!
(Το πότε θα γίνει η επίσημη μετάφραση της απόφασης είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία.. )

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΦΟΥΡΚΙΩΤΗΣ (FOURKIOTIS) κατά της ΕΛΛΑΔΑΣ, της 16/6/2016

 
Με την πρόσφατη απόφαση Φουρκιώτης (Fourkiotis) κατά της Ελλάδας [αρ. 74758/11] της 16/6/2016, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου διαπίστωσε ότι η Ελλάδα παραβίασε το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και ειδικότερα την υποχρέωσή της να προστατέψει την οικογενειακή ζωή του προσφεύγοντα, λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για την υλοποίηση του δικαιώματος επικοινωνίας του με τα παιδιά του.


Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα καταδικάζεται για παραβίαση του άρθρου 8 της Σύμβασης (προστασία ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, κατοικίας και αλληλογραφίας). Έχουν προηγηθεί η Kosmopoulou κατά της Ελλάδας της 5/2/2004 και η Tsourlakis κατά της Ελλάδας της 15/10/2009. Το αντικείμενο της Tsourlakis, όμως, ήταν εντοπισμένο στην μη-χορήγηση στον προσφεύγοντα μιας έκθεσης της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων που αφορούσε το παιδί του, στο πλαίσιο μιας αντιδικίας για την επιμέλεια. Η Kosmopoulou, αντίθετα, αφορούσε ό,τι και η Fourkiotis, δηλαδή την έλλειψη κρατικών υποστηρικτικών μέτρων για την διασφάλιση του δικαιώματος επικοινωνίας του γονιού με το παιδί του. Όμως, η Fourkiotis κατά της Ελλάδας είναι πολύ πιο πλήρης, αναλυτική, τα περιστατικά της είναι πολύ σαφέστερα και οι διατυπώσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου πολύ πληρέστερες, ώστε δεν παραμένει καμία αμφιβολία για το πού και πώς η Ελλάδα παραβίασε (και παραβιάζει και σήμερα) τις υποχρεώσεις της από το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ στην περίπτωση του προσφεύγοντα, καθώς και σε παρόμοιες περιπτώσεις.

Μεταξύ Kosmopoulou και Fourkiotis, πράγματι, υπήρξε μια κρίσιμη διαφορά στον εσωτερικό χειρισμό της υπόθεσης. Ειδικότερα, ο νόμος (950 παρ. 2 ΚΠολΔ, 232 Α Π.Κ.) τυπικά «προστατεύει» το δικαίωμα επικοινωνίας του γονιού με το παιδί του απειλώντας ποινές (χρηματικές, προσωπική κράτηση, φυλάκιση, κατά περίπτωση) στον άλλο γονιό, δηλαδή εκείνον που παραβιάζει το δικαίωμα. Τόσο η Κοσμοπούλου, ως μητέρα, όσο και ο Φουρκιώτης, ως πατέρας, είχαν καταθέσει στα δικαστήρια τις προβλεπόμενες στον νόμο αγωγές και μηνύσεις για την επιβολή στον άλλο γονιό των νομίμως προβλεπομένων ποινών. Ενώ, όμως, η Κοσμοπούλου επέμεινε να δικάζει την υπόθεση «μέχρι τον Άρειο Πάγο», όπου και η αίτησή της απορρίφθηκε, ο Φουρκιώτης, όταν έφταναν οι δικάσιμοι των υποθέσεων, πήγαινε και δήλωνε στο δικαστήριο ότι δεν ήθελε να βάλει φυλακή την μάνα των παιδιών του: αυτός τα παιδιά του ήθελε να δει (Fourkiotis, παρ. 21). Απευθύνθηκε προς τούτο στον Εισαγγελέα Ανηλίκων Αθηνών, ζητώντας από τον τελευταίο να λάβει τα κατάλληλα μέτρα. Ο Εισαγγελέας διέταξε κοινωνική έρευνα, κάλεσε τους γονείς, τους απηύθυνε συστάσεις (= να τα βρούνε μεταξύ τους), και εξήλθε της υποθέσεως.

Έτσι, ενώ στην Kosmopoulou, η Ελληνική δογματική προσπαθούσε να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό της (τι να αποφάσιζε ο Άρειο Πάγος … το συμφέρον του τέκνου … κ.τ.λ.), προκειμένου να μην αντιληφθεί για ποιο λόγο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είχε διαπιστώσει παραβίαση του άρθρου 8 της Σύμβασης, στην Fourkiotis καμία αμφιβολία δεν καταλείπεται για το ποιες ήταν οι υποχρεώσεις του Ελληνικού Κράτους, τις οποίες παραβίασαν οι εσωτερικές Αρχές. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στην Fourkiotis (παρ. 69, 74) μόνο συγχαρητήρια δεν δίνει στον πατέρα που παραιτήθηκε από τις αγωγές και μηνύσεις των άρθρων 950 παρ. 2 ΚΠολΔ και 232 Α Π.Κ. με αιτήματα φυλάκισης της μητέρας. «Μέτρα κυρωτικά, όπως φυλάκιση, πρέπει να εφαρμόζονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις», γράφει. «Πριν από αυτά, θα πρέπει να εξαντλούνται άλλα μέτρα για να επιτευχθεί η συνεργασία των μερών», υποδεικνύοντας και την φύση των μέτρων που πρέπει να ληφθούν («προπαρασκευαστικά μέτρα», κυρίως επιβλεπόμενες συναντήσεις, μέχρι να αποκατασταθεί ο οικογενειακός δεσμός του γονιού με τα παιδιά, μεσολάβηση, στοχευμένη κοινωνική συμπαράσταση, ή/και μία θεραπευτική παρακολούθηση της μητέρας), καθώς και τον υπεύθυνο για την λήψη τέτοιων μέτρων, που είναι το Κράτος, και εν προκειμένω ο Εισαγγελέας Ανηλίκων (παρ. 65-66, 69-74). Τέτοια μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται με ταχύτητα (να είναι «γρήγορα» και «πρακτικά»), ώστε να μην παρέρχεται ο χρόνος εις βάρος του γονιού που δεν επικοινωνεί με τα παιδιά του (παρ. 66, 70).

Στην περίπτωση της Fourkiotis, οι αρμόδιες Αρχές, με την πλήρη αδράνειά τους, κρίνονται πολύ κατώτερες των ελαχίστων υποχρεώσεών τους από το άρθρο 8 της Σύμβασης για την προστασία της οικογενειακής ζωής του προσφεύγοντα (παρ. 75).

Και, βέβαια, για τρίτη φορά (μετά την Kosmopoulou και την Tsourlakis) το ΕΔΔΑ καταδικάζει την Ελλάδα επειδή οι διάφορες Υπηρεσίες και οι Εισαγγελίες Ανηλίκων δεν χορηγούν στους ενδιαφερόμενους γονείς τις ιατρικές και κοινωνικές εκθέσεις και αναφορές που συντάσσονται για την υπόθεσή τους (52, 65, 70, 73, με ad hoc αναφορά στην Kosmopoulou).

Θα πρέπει να τονιστεί ότι, η Ελλάδα, πλην της πληρωμής της ικανοποίησης ηθικής βλάβης που επιδικάζεται (ύψους καθαρά συμβολικού), υπέχει επίσης δύο ακόμα υποχρεώσεις, εγγενείς στην διαπίστωση της παραβίασης της ΕΣΔΑ από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο:

(α) Υποχρέωση αυτούσιας αποκατάστασης (restituitio in integrum) της προσβολής, δηλαδή η Ελλάδα υποχρεούται να λάβει, έστω και καθυστερημένα, τα αναγκαία μέτρα για την προστασία του οικογενειακού δικαιώματος του προσφεύγοντα (Scozzari και Giunta κατά της Ιταλίας (Ευρ. Σύνθ.) της 13/7/2000, Amanalachioai κατά της Ρουμανίας της 26/5/2009, παρ. 107) και

(β) Υποχρέωση διαμόρφωσης της εσωτερικής της νομοθεσίας, για την αποφυγή στο μέλλον παραβιάσεων σε παρόμοιες περιπτώσεις (Christine Goodwin κατά του Η.Β. (Ευρεία Σύνθεση) της 11/7/2002, παρ. 120, Scozzari και Giunta κατά της Ιταλίας (Ψήφισμα Επιτροπής Υπουργών) της 25/6/2008).

Στο ισχύον Ελληνικό νομικό πλαίσιο, οι διατάξεις των άρθρων 950 παρ. 2 ΚΠολΔ και 232 Α Π.Κ. ελέγχονται από το ΕΔΔΑ ως ανεπαρκείς, αν όχι ακατάλληλες (παρ. 68). Πρέπει προφανώς να αναθεωρηθούν και να συμπληρωθούν. Υπό το ισχύον νομικό πλαίσιο, μόνη δυνατότητα παραμένει η «συμβατική» ερμηνεία του άρθρου 1532 Α.Κ. (παρ. 34 της Fourkiotis), δηλαδή η παραδοχή ότι ο Εισαγγελέας Ανηλίκων μπορεί και υποχρεούται, βάσει της διάταξης αυτής, να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία του δικαιώματος του άρθρου 8 της Σύμβασης. Αποτελεί, εξάλλου, πάγια νομολογία του ΕΔΔΑ από την δεκαετία του 1990 ήδη (Hokkanen κατά της Φινλανδίας της 23/9/1994, παρ. 55), ότι, τόσο στις αναλήψεις των παιδιών σε Δημόσια Μέριμνα (υποθέσεις τις οποίες συνήθως διευθύνει με διατάξεις του ο Εισαγγελέας Ανηλίκων) όσο και στις οικογενειακές διαφορές, το Κράτος έχει τις ίδιες υποχρεώσεις για την προστασία των οικογενειακών δικαιωμάτων υπό το άρθρο 8.

Αθήνα, 17/6/2016 Κωνσταντίνος Δεμερτζής

Δρ. Νομικής, Δικηγόρος Αθηνών

 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΦΟΥΡΚΙΩΤΗΣ (FOURKIOTIS) κατά της ΕΛΛΑΔΑΣ, της 16/6/2016:
La Cour européenne des droits de l’homme :
AFFAIRE FOURKIOTIS c. GR_CE